Piet Rooijakkers

Alles op de laatste etappe gezet in de Ruta del Sol. Zo, kan ik dat ook eens zeggen. Komt er eigenlijk op neer dat dat de eerste dag was, dat ik weer een beetje zuurstof en kracht had om iets uit te richten. Alleen dan eigenlijk liever niet de eerste, maar de laatste op kop 130 km rijden. Wordt aan gewerkt, alleen nu even niet. Ben die lelijke hoest nog niet helemaal kwijt, dus daar wacht ik even op.

Hieronder nog een paar foto’s die ik onlangs gekregen had. De eerste is van Niedersachsen 06, de anderen Qatar 07 (copyrights Maarten Tjallingii):

Laatste tijd was het stil rond het log. Reden hiervoor was dat ik vorige week helaas ziek was geworden en niet zón zin had om te gaan typen. Zaterdag werd ik verkouden en tot dinsdag werd het alleen maar erger. Vanaf woensdag was er weer verbetering, waardoor ik besloot toch naar de Ruta del Sol te gaan. Deze is dus vandaag begonnen. Vooraf had ik na het gunstige verloop in Qatar mijn zinnen wel wat op deze koers gezet. Na deze verkoudheid moeten we maar zien wat het brengt.

Echt een succes was de eerste etappe nog niet. Op de eerste klimmetjes had ik moeite met ademen en was het afzien. Toen het peleton stil viel kon ik even op adem komen en daarna ging het wel redelijk. Na in de finale wat werk gedaan te hebben, was het in laatste kilometers wel op en liet ik het lopen. Maar als de verbetering zich zo doorzet kan ik op het einde van de week nog wat  proberen.

 

6 etappes met als doel te kijken hoe ik er voor sta en wanneer ik kan iets extra doen, doen. De ploegentijdrit was de eerste test en ik kon mijn werk goed doen. In de tweede etappe heb ik een tijdje vooruit gereden met 5, om 2 km voor de meet terug gepakt te worden. De dag erna ging gelukkig relatief rustig, dus was ik op woensdag weer hersteld en zat ik mee in de eerste waaier. In de finale kon ik een paar keer demarreren en een 8e plaats er uit gesleept. De dag erop was eigenlijk een slechte dag. Met regen, een lekke band en een valpartij was, zowel voor Aart als voor mij, een goed klassement uitgesloten. Aart moest zelfs opgeven, mijn 13e pl kwam in de laatste etappe niet meer in gevaar. In de laatste kilometers Kenny afgezet voor de sprint en dat was het dan. Warm gedraaid voor de Ruta del Sol zullenwe maar zeggen.

 

Het was hier zoals verwacht allemaal perfect, op twee daagjes regen na. Wat eigenlijk ook wel uniek is om mee te maken in te woestijn.