Piet Rooijakkers

Zondag wordt de wedstrijd waar ik mee doe, live op SBS6 uitgezonden. Vrij uniek toch in Nederland, waar zelfs de Amstel Gold Race tot in de middag op beelden moet wachten. Hopen maar, dat dit initiatief beloond wordt met mooie kijkcijfers. Kijken dus!

of dat nu goed samen gaat weet ik eigenlijk niet, maar ik voelde me in ieder geval sterk. Slim niet, want toen het na 55km een keer op de kant ging zat ik te ver van achter en raakte ik niet verder dan de tweede waaier. Met 3 man mee, moesten wij niet werken. Een halve minuut werd een minuut en die minuut werden er zo 3 en 4. Af en toe ging werd er nog wel eens doorgetrokken en kon je merken dat het een zwaar parcours was. Na 175km mochten we met de grote groep gaan douchen (als beloning koud) en bleek naderhand dat Aart knap 2e was geworden.

Jaja, het is niet altijd feest. Ook een paar dagen keihard getraind. Gewoon lekker knallen, zullen we maar zeggen. Ga verder niets verraden, want dan wordt de concurrentie te slim. Als ze hier ooit komen in ieder geval. Voel me eigenlijk steeds beter, Joris ook.

Eindelijk mooi weer, afgelopen week was het echt tussen de buien door fietsen. Toch een paar dagen hard getraind, waarna ik echt moest herstellen voor dit trainingskamp. Hier eerst een rustig dagje en daarna een intensief dagje gehad. De eerste dag was even losrijden, want ook al had ik gevlogen, ik had er geen vleugels van gekregen. Waarom moet dat nu altijd zo zwaar gaan? En waarom is het trouwens nu wel droog in NL? Vandaag ging in ieder geval beter dan gisteren, intensieve momenten afgewisseld met rustig fietsen. Of was het nu andersom?

 

De verkoudheid was gelukkig weg en verder had ik ook geen andere klachten. Ik sprong de eerste 100 km regelmatig mee en dat ging gelukkig ook zonder al te veel moeite, maar wegkomen was er niet bij. Daarna, op de Kluisberg en de Oude Kwaremont had ik het wel lastig, maar zat ik nog wel in het eerste peleton.

Doordat we na de Kwaremont met een man of veertig achter een groepje van tien reden, met oa. Boonen en andere toppers en Maarten niet mee zat, moest ik voor de Trieu nog z.s.m. een gat dichten op dat groepje. Hierdoor begon ik wat buiten adem aan de Trieu en moest ik bovenop lossen, maar in de afdaling kon ik toch weer aansluiten. Het lastigste gedeelte zat er nu op en met een man of 50 (en nog 9 vooruit) wilde ik best de finale rijden. De anderen hadden hier niet zo’n zin in en het tweede peleton kon terugkomen. Doordat de 9 nog weg waren en weinig ploegen belang hadden in een hergroepering, besloten wij om het heft in handen te nemen. Volle bak werd de achtervolging gestart, want we hadden inmiddels drie minuten goed te maken. In het begin voelde ik me nog super en kon ik lange aflossingen doen. Maar 20 km voor het einde was het ineens op bij mij. Gelukkig kwamen andere ploegen helpen en kon Kenny toch zijn massasprint doen. Zijn 6e plek was een goede prestatie. Jammer dat ik de laatste ronde van 8 km niet meer hoefde/mocht rijden, maar het werk zat er op en ik was moe. Moe, maar voldaan.