Piet Rooijakkers

Morgen en overmorgen criteriums rijden, gelukkig helemaal blessurevrij. Aangezien RuKoln afgelast was wegens een paar centimeter sneeuw noodgedwongen iets langer zonder wedstrijdritme. Ook het trainen hier in Nederland was niet eenvoudig met 4 graden en regen. Maar we gaan het zien, desnoods afzien.

Niet morgen in het Groene hart, maar overmorgen in Rund um Koln. Dit heeft geen physieke redenen, alleen sportieve. Geeft me nog wel een extra dagje herstel, maar vooral het parcours en het te verwachten wedstrijdverloop lijken me beter voor de komende weken. Alleen nog een conditionele achterstand merkte ik deze morgen al wel. Maar als dat het enige is komt alles wel weer goed, want na een versplinterd been, peesonsteking, gebroken ribben en de waterpokken ben ik inmiddels een ervaren comeback-kid.

Zoals sommigen al wistten: last van de knie. Net voor ik naar Parijs-Nice moest vertrekken sloeg deze als het ware op slot en was er geen beweging meer in te krijgen. Was een goed slot, restant van AXA denk ik. Snel naar de EHBO gegaan om te kijken of die er iets aan konden doen, maar ze hadden zelfs geen idee wat het kon zijn. ’sMorgens deed hij het al weer een beetje, maar dat is niet echt een basis om naar Parijs af te reizen. Verder ook veel pijn aan de peesaanhechtingen, wat de rest van de week de grootste klacht is gebleven.

Nu, na een week van behandelen en verder rust, gaat weer een stuk beter. Ook rijden ze in op de weg van Parijs naar Nice mijn moraal van van -1 naar een positief niveau met Clement in de bolletjestrui. Wat was ik daar graag bij geweest! Nokere woensdag as. lijkt me nog te vroeg aangezien ik geen meter over de weg heb getraind afgelopen 7 dagen, maar Groene hart ga ik stiekem toch al wel van uit. Gegroet.